Kullanıcı Adı:  Üye Olacağım
Şifre:  Şifremi Unuttum!
Hatırla?  

26 Jun 2012 Günahlar ve Sevaplar

Büyük Günahlar ve Sevaplar



Günah: Allah'ın uygun görmediği davranışlarda bulunmak, haramlara bulaşmak. (Günahta ısrar edenlerin -sağlam bir tevbe etmezlerse- Cehennem'e gideceği umulur -4/18, 137 ...)

Sevap: Allah'ın hoşnut olacağı davranışlarda bulunmak ve bunlara karşılık verilen (manevi) mükafat, hayırlı iş, ecir, ödül ... anlamlarına geliyor.

(Îyilik yapan ve ibadetlerine bir düzen getiren ve sınırı koruyan, sakınan ve hatasının ardından hemen tevbe eden müminlerin -kazandıkları sevaplar dolayısıyle- Cennet'e gidecekleri umulur -4/146-147, 24/37-38 ...)

Bu iki kavram birbirinden farklıdır! Hatta birbirinin zıddıdır diyebiliriz! Yaptığımız her amel, yazıcı/gözetmen melekler tarafından kayda geçiriliyor.

24 saatin her saniyesinde ne yapıp-ettiğinizi bir kitaba yazıyorlar. Siz bunu farkedemiyorsunuz ama bu böyle! (50/17,21/94) Hesap gününde bu kayıtlar ortaya konur (39/69,17/71). Sizin Cennet'e veya Cehennem'e girip-girmemenizde bu kayıtların etkisi oldukça fazladır.

Eğer bu kayıtlar size sağ tarafınızdan verilirse, dünyada işlediğiniz günahların "az", ve bu günahları eriten sevabınızın da "çok" olduğu anlamına geliyor (84/7-9). Eğer sol tarafınızdan veya arka tarafınızdan verilirse de tam tersi olmuş sayılıyor (69/25-27)!

Aslında, "kazandığınız sevapların günahlarınızı eritme özelliği vardır" demek yanlış olabilir. Biz buna "örtme/gölgede bırakma" diyelim! Nitekim hem günahlarınız hem de sevaplarınız aynı yere/kitaba kaydediliyor.

Ve bu kayıtların silinme, üzerine yazılma veya yeniden yazılma gibi bir olasılığı da yok (6/27-31)! Bunu iki kefeli bir tartı gibi düşünün! Günahınız az sevabınız çok ise sağ kefe ağır tartıyor, tersi durumunda ise sol kefe ağır basıyor (101/6-9, 7/8-9).

Yani, eğer günahlarınızın fazlalığı, iyilik tartınızı/kefenizi hafifletmişse kaydınız/kitabınız sol tarafınızdan, eğer sevaplarınız/iyilikleriniz fazla olup, günah tartınızı/kefenizi hafifletmişse kaydınız/kitabınız sağ tarafınızdan veriliyor.

Önemli olan ikisi arasındaki oran/farktır ve bu oranın az yada çok olması ise size (inancınıza) bağlıdır.

Allah, insana bazı seçim hakları vermiştir. Însan buna göre inkarı yada inanmayı seçer. Her iki durumda da (bu seçimin sonucu olarak), hesap gününde Allah'ın huzuruna götürülür ve son kararı Allah verir!

"Allah iyilik yapanları sever! (3/134)" ayetine göre, siz ömrünüz boyunca iyilik yapmış fakat ibadete gereken önemi vermemiş olabilirsiniz, yada tam tersi ibadetinize çok önem verip de iyilik yapmamışsınızdır!

Îşte bu durumda da "Tüm kararlar Allah'a aittir (82/19)" ve "Tüm şefaat Allah'a aittir (39/44)" ayetleri devreye girecektir. Siz, Allah'ın şefaat edeceği kişilerden misiniz bu da meçhul! O halde işi riske atmayıp orta yolunu bulmak en mantıklı olanıdır.

Dünya hayatında iken, (bilinçli bir şekilde) hem günaha bulaşıp hem de sevap işleyenler orta yolu bulmuş sayılmazlar.

Allah, böylelerine ikiyüzlü demektedir ve tüm ikiyüzlüler Cehennem'de toplanacaktır (4/140). Peki bu işin doğrusu nedir?

Örneğin siz dost çevrenize yada ailenizin (inanma-inanmama) durumuna göre belli bir süreye kadar inanmamayı seçmişsinizdir. Diyelim ki (bazı gerçeklere şahit olduğunuz halde),

_ 25 yaşına kadar her türlü günaha girmişsinizdir. Bu yaşta ölürseniz kitabınızın sol tarafınızdan verilmesi muhtemel olacaktır (eğer Allah'ın şefaat edeceği müstesna kullardan değilseniz). Yada,

_ 25 yaşınıza kadar her türlü günahı işlemiş fakat bu yaşta sağlam bir tevbe edip kısa bir süre sonra ölmüş iseniz malesef bunun da pek bir faydasını göremiyorsunuz (4/18, 10/90-91, 35/37)! Veyahut,

_ 25 yaşına kadar her türlü günaha bulaşmış ve bu yaşta sağlam bir tevbe etmiş olabilirsiniz. Diyelim ki 55 yaşında (normal) vefat ettiniz.

Aradan geçen 30 sene boyunca eski günahlara düşmemeye özen gösterdiniz ve yaptığınız iyilikler sevaplarınızın da sayısını arttırdı. Bu durumda sonuç lehinize dönecektir (4/146). Veya;

_ Akıl baliğ, yani aklını kullanmaya başladığından (en az 13-15 yaşından sonraki dönemden) ölünceye dek, hep iyilikte bulunanlar, ibadetlerine gereken özeni gösterenler ve dinlerini Allah'a has kılanlar ise "mümin" sayılmaktadırlar ve Allah müminleri Cennet'le mükafatlandıracaktır!

66/8 Ey inananlar, ALLAH'a yürekten tevbe edin ki Rabbiniz kötülüklerinizi örtsün ve altından ırmaklar akan cennetlere soksun. ALLAH, o gün peygamberi ve beraberinde bulunanları utandırmaz.

Işıkları, önlerinden sağ yanlarına doğru yayılır ve, "Rabbimiz, bizim için ışığımızı tamamla ve bizi bağışla; sen herşeye gücü yetensin," derler.

Yorum: Yukarıdaki çıkarımlar/maddeler/örnekler, belli ayetlerin derlenmesi sonucu varılan kişisel açıklamalardan oluşmaktadır. Doğruluğu sizin için bir kesinlik arzetmeyebilir. Belki fikir uyandırabilir!

Öldükten sonra kimin Cennet'e yahut Cehennem'e gideceğini biz bilemeyeceğimiz gibi, istisnai durumların neler olabileceği konularında da net bir bilgimiz bulunmamaktadır. En doğrusunu bilen elbette Allah'tır.

Kimse kimsenin günahını yüklenmez, Ancak ... (?):

Diyelim ki arkadaşlarınızdan yada aile fertlerinizden biri, bir hırsızlık suçu işledi yada zina etti. Siz onunla beraber bu suçu işlemiş sayılmazsınız! Onun kazandığı günah kendi defterine yazılır.

Fakat herhangi bir suçu aynı anda işlemiş iseniz, bu kez suç ortağı sayılırsınız. Aynı günah her ikinizin defterine geçirilir (-olsa gerektir). Kimi mezheplilerin iddia ettiği gibi (herkes için) "günahı vardır günahını almayalım/yüklenmeyelim, adamın günahını aldık ..." gibi söylemler Kuran'a göre batıldır.

35/18 Kimse kimsenin günahını yüklenmez. Günahla yüklenmiş birisi yükünü taşımak üzere akrabalarını bile çağırsa onun yükünden hiç bir şey taşınmaz.

Sen yalnızca, kendi başlarına iken Rab'lerini sayan ve namazı gözeten kişileri uyarabilirsin. Kim kendisini arındırırsa kendisi yararına arınmıştır. Dönüş ALLAH'adır.

39/7 Înkar ederseniz, ALLAH'ın size ihtiyacı yoktur. Fakat O, kullarının inkarcı olmasından hoşlanmaz. Şükrederseniz sizden hoşnut olur. Kimse kimsenin günah yükünü çekmez.

Sonra dönüşünüz Rabbinizedir ve yapmış olduklarınızı size haber verecektir. O, göğüslerin özünü bilir.

Verdiğimiz ikinci ayetteki son ifadeye dikkat ederseniz "O (Allah), göğüslerin özünü bilir." demektedir.

Yani siz nefsinize uyarak bir günah işlemişseniz, bunun karşılığı olan günah yükünü de sadece sizin yükleneceğinizi göstermektedir. Siz kendinizden sorumlusunuz.

Kendi yapıp ettiklerinizden sorguya çekileceksiniz (17/14). Ailenizin ve/veya akrabalarınızın hesabını siz (istesenizde) kolaylaştıramazsınız (Ancak, Allah'ın dilemesi/izin vermesi başka).

Bu yüzden kendiniz günaha bulanıp, ardınızdan bırakacağınız salih/iyi evlatlarınıza güvenemezsiniz! O güne (hesap gününe) erişecek her insanın zaten kendine yetecek bir derdi vardır! (80/37)

Eğer bir mümin günah işleme korkusu taşıyorsa hiç bir günaha düşmeyi istemeyecektir. Dolayısıyle; yalan söylemeyecek, zina etmeyecek, iftira atmayacak, cana kıymayacak ve adam öldürmeyecektir.

Bu düşüncede olmayan zalimler ile ise eğer gücü yetiyorsa karşılık verir. Eğer gücü yetmiyorsa Allah'tan o zalim için dua/beddua diler. Bunun örneğini Adem'in iki oğlunun hikayesinde görmekteyiz.

5/28-29 "Beni öldürmek için elini bana uzatırsan, seni öldürmek için ben elimi sana uzatmayacağım. Ben, tüm yaratıkların sahibi ALLAH'tan korkarım. ", "Günahımı günahınla birlikte yüklenerek cehenneme girmeni isterim. Zalimler böyle cezalandırılır."

Burada, Adem'in mümin oğlu, Îblis'e uyan diğer oğlu karşısında direnmemekte ve zulmüne karşı Allah'tan bir karşılık dilemektedir.

Daha önceki konularımızda ve burada suçsuz bir müminin öldürülmesinin büyük bir günah olduğunu belirttik. Burada sözü edilen "günahımı günahınla birlikte yüklenerek ..." ifadesi, bir mazlumun ettiği bir duayı tanımlamaktadır.

Allah, mazlumların, hele hele mazlum müminlerin duasını süratli kabul edendir. O halde böyle istisnai durumlarda, karşımızdaki kişinin günahları da bize yüklenir mi bilemeyeceğim! (En doğrusunu Allah bilir). Îhtiyatlı olmak en makuludur!

Büyük Günahlar

_ Allah'a eşler/ortaklar koşmak

4/116 ALLAH kendisine ortak koşulmasını (ölünceye kadar sürdüğü taktirde) affetmez; bunun aşağısındaki günahları ise dilediği kişiye affeder. Kim ALLAH'a ortak koşarsa tamamen sapıtmış olur.

Israrı mağfirete engel olan en büyük günah budur! Peki niçin en büyük günahtır? Ne diyor ayette "kendisine ortak koşulmasını".

Însan, Allah'a kimleri ortak koşar? Yani kimleri kullanarak (ikiyüzlülükle) Allah'a eşler/ortaklar belirlerler? "Îblis, cinler, melekler, peygamberler, evliyalar, şeyhler, atalar ..."

Bunlara bağlılıklarının kendilerini Allah'a götüreceklerini zannedenleri de var! Oysa yanılmaktadırlar.

39/3 Kesinlikle, din sadece ALLAH'a aittir. O'nun dışındakileri evliya (dostlar) olarak edinenler, "Onlar bizi ALLAH'a daha fazla yaklaştırsın diye biz onlara tapıyoruz." (derler). Ayrılığa düştükleri bu konuda onların arasında ALLAH karar verecektir. ALLAH kuşkusuz, yalancıları ve nankörleri doğru yola iletmez.

Dikkat ederseniz ben ilk sırada "Îblis"i örnek verdim. Şöyle ki, insan Cennet'te Allah'a verdiği sözü (taat) unutup, Îblis'in sözüne kanmış ve neticede Cennet'ten çıkarılmışlardı.

Allah'ın yanında başka herhangi bir varlığın hükmüne (kendi kararınca) uyan insan, Allah'a ortak koşmuş sayılmaktadır! Eğer Adem gönderildiği yerde (dünyada) hatasını anlayıp tevbe etmemiş olsaydı, insanların Cennet'e yeniden girebilmeleri mucize olacaktı!

Adem'in yaptığı hata basit bir hata değildi. Cahilane bir hata idi. Allah'a taat sözü verdiği halde Îblis'in hükmüne göre hareket etti ve Allah'ın yasağını delmeye çalıştı. Sonucu da malum!

Fakat Allah, bağışlaması bol olduğu için Adem'i bağışladı. Ama Adem için kararlaştırılan bir gün (hesap/din/yargı günü) vardı ve bu günün (dünya hayatı) tamamlanması gerekmektedir.

Bu hayatta yine Îblis'e uyacak olanlar, yani Îblis'i tekrar Allah'a ortak koşacak olanlar Cennet'e giremeyecekler! Bu hayat insana akletme zamanı olarak verilmiştir (35/37).

Ve insanın sabit inançlı olması/Allah'a samimiyetini dile getirmesi için bir fırsat doğmuştur. Sen Allah'ın yolunu seçtiğini hem dille (iftiracı inkarcılara karşı) hem de kalben (kendi nefsine karşı) tasdik etmelisin! Bu tasdiği, ancak Kuran rehberliğinde pekiştirebilirsin! Kuran dışındaki öğretilere kapıldığında, yine Allah'a ortak koşmuş sayılacaksın!

Yani Kuran'ı bırakıp yada duvara asıp "peygambere atılan iftira hadislere, evliya/alim görünüşlü insanların sözlerine/ruhlarına ve/veya hacı/hocaların öğretilerine" tenezzül etmişsen de Allah'a (bu kez) insanları ortak koşmuş sayılıyorsun! Bunun da öncekinden pek bir farkı yok!

42/21 Yoksa ALLAH'ın izni olmadığı halde onlar için dini kurallar ve yasalar ortaya koyan ortakları mı var? Daha önce belirlenmiş bir karar olmasaydı onların arasında yargı verilirdi. Zalimlere acı bir azap vardır.

Melekler ve/veya cinleri Allah'a ortak koşanlarla ilgili ayetleri de yorumsuz aşağıya ekliyorum.

6/100 ALLAH'a cinleri ortak koştular. Halbuki onları O yaratmıştır. Bilmeden O'na oğullar ve kızlar yakıştırdılar. O'nun şanı yücedir, onların nitelemelerinden çok üstündür.

3/80 Ve size, melekleri ve peygamberleri rabler edinmenizi de emretmez. Siz müslüman olduktan sonra, size hiç inkarı emreder mi?

_ Adam öldürmek/Cana kıymak

Allah'ın, insanların yaşayışlarına bir düzen getirmek için koyduğu bazı kurallar vardır. Bu kararlar insanların menfaatlerine olup, zulmü engellemeye yöneliktir!

Büyük günahları işlemekte sınır tanımayanlar zalimler sınıfına dahil olmaktadırlar! Küçük günahları işlemekte ısrarcı olanlar da nefislerine zulmetmiş sayılacağından aynı gruba dahil olmaları kaçınılmazdır.

Nitekim günah işlemekte ısrarcı olanlar, Allah'ın dini ile bir ilgisi bulunmayan insanlardır. Örneğin "Adam öldürmek", kitapta zikredilen büyük günahlardan biridir!

Suç işlememiş ve/veya daha önce kimseyi incitmemiş (mümin birini) durup dururken öldüren bir kişi, Kuran'a göre tüm insanları öldürmüş sayılmaktadır. Hata ile öldürenlerin ise hatalarını affettirme yöntemi Kuran'da şöyle anlatılır!

4/92 Înanmış bir kişi, kaza hali hariç inanmış birisini öldüremez. Kim bir in***** kazara öldürmüşse inanmış bir köleyi salmalı ve ölenin ailesine diyet ödemeli. Ancak diyetten vazgeçip sadaka olarak kabul ederlerse başka.

Öldürülen, sizinle savaş halinde olan bir topluluğa mensup bir inanan ise, o zaman inanan bir köleyi salmalısınız. Ancak, maktul aranızda anlaşma olan bir topluluktan ise ailesine diyet vermeli ve inanmış bir köleyi salmalısınız.

Kim (gerekli parayı veya salacağı bir köle) bulamıyorsa, ALLAH tarafından tevbesinin kabul edilmesi için iki ay aralıksız oruç tutmalıdır. ALLAH Bilendir, Bilgedir.

Yorum: Ayete dikkat edilirse "inanan bir köleyi salıvermeli" denmektedir. Kazayla birini öldürüyorsunuz. O'nun hayatına sebep oluyorsunuz. Bu hayata karşılık başka bir hayata özgürlük vermeniz isteniyor.

Biz biliyoruz ki köleler, özgür insan konumunda sayılmamaktadırlar. Öte yandan aynı ayette salıverilmesi gereken kölenin "inanan biri" olması şartı isteniyor.

Înanan (mümin) birini köle tutmak, Allah'ın tasvip etmediği bir olaydır. Çünkü Müminler, Allah'ın sevdiği kullarıdır! Tarih ilerledikçe kölelik sisteminin batıllığı ortaya çıkmış ve terkedilmiştir.

Zamanımızda meydana gelecek böyle bir katl olayında, ayette yeralan ikinci ve/veya sonuncu hükümlere göre amel edilmelidir!

Întihar etmek cana kıymak anlamına geleceğinden, Allah haksız yere cana kıymayı da yasaklamıştır! Întiharın bir çözüm olmadığını çoğu insan zebanilerle karşılaştığında anlayacaktır!

Hiçbir insan durup dururken intihar etmek istemez. Mutlaka bir yanlışta ısrar ediyordur. Lakin kişinin başına gelen kötülüklerin, kendi ellerinin kazandıkları dolayısıyle geliyor olduğunu Allah şu ayetlerle bildirmiştir,

30/41 Halkın elleriyle işledikleri yüzünden karada ve denizde felaketler yaygınlaştı. Böylece, (kötülükten) dönerler diye yaptıklarının bir kısmını onlara tattırıyor.

42/30 Size dokunan bir kötülük, işlediklerinizin bir sonucudur. O, bir çoğunu da affeder.

Son çare olarak intiharı seçenler, aslında bu seçimi kendileri yapmıştır! Allah'ın arzı geniştir ve herkese yetecek rızkı ve herkesin yararlanabileceği güzellikler bulunmaktadır.

 Egolarına yenik düşenler, başlarına gelen olumsuzluklar için Allah'ı sorumlu tutarlar ve O'na isyan etmeyi seçerler! Haliyle kaybedenler kendileri olmaktadır!

Kısas:

17/33 ALLAH'ın kutsal kıldığı canı haksız yere öldürmeyin. Kim haksızlığa uğrayarak öldürülürse onun mirasçılarına yetki vermişizdir. Întikam duygusuyla öldürmede sınırı aşmasın; zira kendisine yardım edilmiştir.

2/178 Înananlar! Öldürmede size eşitlik farz kılındı. Hürre karşı hür, köleye köle, kadına kadın...

Ama kim maktulun hısımları tarafından bağışlanırsa, o zaman uygun olanı yapması ve diyeti güzelce ödemesi gerekir. Bu, Rabbinizden bir hafifletme ve rahmettir. Bundan sonra kim sınırı aşarsa onun için acı bir azap var.

2/179 Sizin için bu eşitlikte hayat kurtarma vardır, ey akıl sahipleri, böylece korunursunuz.

Kimi aymazlar "kısasta hayat vardır" ifadesini öldürmeyi meşrulaştırma kalıbına soktular. "Kan davası" böyle cahillerin ataları sayesinde gelenekselleşmiştir.

Oysa ayetlere dikkat edilirse öldürülenin ailesine yetkiler verildiğini/sınırı aşmamaları, ancak bu yetkileri kullanmama istekleri durumunda Allah'ın mağfiretine mazhar olacaklarını bildirmektedir.

 Diyelim ki sarhoşun biri gelip kardeşinizi bıçakladı ve kardeşiniz öldü. Aynı yöntemle siz onu öldürebilirsiniz yada affedebilir diyetini almayı kabul edebilirsiniz.

Peki normal bir insan (maktulun yakınları tarafından) aynı yöntemle öldürüleceğini bildiği halde durup dururken birini öldürmeyi ister mi? (-ki bu durum "Kan davası" denen cahiliye uygulamasını otomatikman meşru(!) hale getirecektir) 2/178'in devamında bunu devam ettirmek isteyenlere de Allah, zaten gerekli uyarıyı yapmaktadır.

Buna rağmen kan davasını haklı görenlere(!) bir olumsuz yanıtı da şu ayetler vermektedir,

5/27-30 Onlara Adem'in iki oğlunun olayını doğru anlat. Birer kurban adamışlardı da, birisinden kabul edilmiş, diğerinden edilmemişti. "Seni öldüreceğim!," dedi.

"ALLAH ancak erdemli olanlardan kabul eder," dedi. "Beni öldürmek için elini bana uzatırsan, seni öldürmek için ben elimi sana uzatmayacağım. Ben, tüm yaratıkların sahibi ALLAH'tan korkarım. ",

"Günahımı günahınla birlikte yüklenerek cehenneme girmeni isterim. Zalimler böyle cezalandırılır." Egosu onu, kardeşini öldürmeye kışkırttı. Onu öldürdü ve böylece kaybetti.

Bu ayetlerde Adem'in ilk iki oğlundan biri, -ki Îblis'in fısıltısına uyarak yada onun sahibi olduğu karakteri taşıyarak (kıskançlık) ile diğerini öldürmüştü.

Eğer kan davası, kısası tarif ediyor olsaydı yani Allah'ın emri olmuş olsaydı(!), daha ilk anda Adem'in nesli devam edemeyecekti! Malum diğer kardeşler de bu katil kardeşi öldürmek zorundaydı! Ortada evlat kalmayana dek "kan davası" ile Adem'in tüm evlatları birbirini öldürecekti.

Oysa böyle olmadı! Dikkat edelim, kısas ile kan davası aynı şey değildirler!

Anlamı çarpıtılan 2/179'un açıklamasını da yukarıda yapmaya çalıştık! Kişi kısas hükmüne rağmen herhangi bir cana kıymayı göze almamalı (tabi aklı başında ise)! Yoksa bu kendisi açısından iyi bir durum olmayacaktır.

Îşte bundan dolayı kısasta gerçekten hayat vardır. Kısas kuralına göre kendi hayatını kurtarmaktasın!

Savaş durumu:

Madem adam öldürmek meşru değildir, öyleyse birbiriyle savaşanlara ne demeli? Kuran'a baktığımızda savaşları başlatanların zalimler ve/veya menfi çıkarlarını, ilahi hükümlerin üstünde tutmak isteyen küstahların sebep olduğunu görmekteyiz.

Kuran'a göre (savunma) savaşı, bu tür zalimlere karşı "Allah yolunda" yapılmalıdır. Yani sizlere zulmeden/eziyet eden, sizleri yurtlarınızdan çıkarmak isteyen, fesat-fitne çıkarmak isteyen ve kendi dairesi dışında kalan tüm insanlara işkence etmek isteyenlere karşı "Allah yolunda" savaşılması istenmektedir

(bkz.2/243-251, ...) Fitne/bozgunculuk çıkarmak (zulum/işkence yapmak), adam öldürmekten kötüdür. Fakat bunda ısrar edenlerle de savaşılması kaçınılmazdır.

2/191 Onları yakaladığınız yerde öldürün ve sizi çıkardıkları yerden onları çıkarın; zulüm ve işkence öldürmekten beterdir. Kutsal Mescid'in yanında sizinle savaşmadıkça onlarla savaşmayın. Size saldırırlarsa siz de onlara saldırın. Înkarcıların cezası böyledir.

Ayette dikkat ederseniz "Size saldırırlarsa siz de onlara saldırın" denmektedir. Yani siz durup dururken kimseyle savaşamazsınız. Eğer savaşırım derseniz siz de onlar gibi zalim/bozguncu sayılmış olursunuz!

Savaşa, ancak ve ancak savunma amacı güdülerek girilmelidir. Yani kendinizi/ailenizi/din kardeşinizi korumak için savaşa girersiniz. Bu savaş

Allah yolunda yapılmalıdır. Yani herhangi bir saltanat veya koltuk sevdasına göre savaşılamaz. Böyle yapanlar, zalimlerle aynı safta ve/veya amaçta olurlar.

Osmanlı'nın gerilme ve yıkılma zamanları bunun canlı bir delili değil midir? Özellikle Nazilerle(?) işbirliği ile yapılan savaşlarda!

Tabi her sorun savaş ile çözülecek değildir! Arlarında anlaşmazlık zuhur eden taraflar ilk iş olarak diplomasi/anlaşma yoluna başvurmalıdırlar.

9/4 Ancak, kendileriyle yaptığınız anlaşmanın koşullarına eksiksiz uyan ve size karşı başkalarıyla işbirliğinde bulunmayan putperestlerin anlaşmasını tanıdığınız süreye kadar uygulayın. ALLAH erdemlileri sever.

Fakat bu anlaşma çiğnenir ve ancak bir saldırı başlatılırsa/can güvenliğiniz tehlike altına girerse, (sizin için) savunma savaşına girme bahanesi doğmuş sayılır.

9/5 Kutsal aylar çıkınca, (hala barışa yanaşmıyorlarsa) o putperestleri yakaladığınız yerde öldürün. Onları yakalayın, onları kuşatın ve her hareketlerini izleyin. Tevbe edip namaz kılar ve zekat verirlerse yollarını serbest bırakın. ALLAH Bağışlayandır, Rahimdir.

Veya bunlardan başka değişik yöntemler de uygulanabilir. Örneğin, Zülkarneyn'in bozguncu Yecüc ve Mecüc'e karşı yaptığı (akılâne) kurtulma yöntemi! Bu misal, savaşın son çare olmadığını da göstermektedir.

18/94-98 Dediler ki, "Ey Îki Nesle Sahip Olan (Zül Karneyn), Yecuc ve Mecuc yeryüzünde kötülük işliyorlar. Bizimle onların arasında bir engel koyman için sana bir vergi ödeyebilir miyiz?"

 Dedi ki, "Rabbimin bana verdikleri daha iyidir. Bana gücünüzle yardım edin de sizinle onların arasına bir duvar kurayım.", "Bana demir kütleleri getirin." Her iki barikatın arasını doldurunca, "Üfleyin!," dedi.

Onu bir ateş haline sokunca da, "Getirin, üstüne erimiş bakır dökeyim," dedi. Artık onu ne aşabildiler, ne de delebildiler. "Bu, Rabbimden bir rahmettir," dedi. "Rabbimin belirlediği an gelince onu paramparça eder. Rabbimin sözü gerçektir."

_ Ana Babaya Saygısızlık

Yukarıdakiler kadar ciddi bir önemi sayılmasa da, Allah'ın yasak edilenler listesinde sıkça söz edilmesi, bu konunun da bir ehemmiyetinin olduğunu belirtmeye yetmektedir.

Mantıklı düşündüğümüzde de zaten ana-babaya saygı göstermenin önemli olduğu belli olmaktadır. Şöyle ki, sizin doğumunuzdan kendi ölümlerine kadar gözleri hep sizin üzerinizdedir. Sizin gözetmeniniz/öğretmeniniz/yardımcınız olmaktadırlar.

Çocukken düştüğünüzde sizi onlar kaldırıyor, büyükken iflas ettiğinizde derdinize onlar çare arıyorlar. Siz de evlatlarınız için! Evlatlarınız da evlatları için! ...

Şu durumda ana-babaya saygı, aslında kendinize saygıdır! Ana-babaya saygı duymayanların, kendi evlatlarından böyle bir saygıyı beklemeleri haksızlık olmaz mı?

Allah, ana-babaya birçok ayette saygı gösterilmesi gerektiğinden bahseder. Ana-baba birlikte diyorum dikkat edin! Lakin bazı mezhepçi çevrelerin iddia ettiği gibi "Cennet anaların ayakları altında" değildir.

Îlki her *****n cennete gideceğine dair kimsenin bir delili yok! Îkincisi ayetlere baktığınızda hep "ana-baba" olarak bahseder.

Yani bazı kıt akıllıların iddia ettiği gibi, birinin diğerinden bir üstünlüğü yoktur. Samimi inananlardan iseler ve Allah'ın izin verdiği kişilerden iseler, her ikisinin de Cennet'e gideceği umulur.

Bunun yanında her ikisi de inkarı seçmişlerse Cehennem'e gidecekleri umulur (en doğrusunu Allah bilir).

Eğer Cennet anaların ayakları altına serilmişse, babaların ayaklarının altına ne serilmiştir? Yoksa hiçbirşey serilmemiş midir?

Allah'ın cennetini analarının ayakları altına serebilme cesaretini gösterenler (!), çocuklarının rızkını çalışarak sağlamaya çalışan, onların okumalarında-evlenmelerinde ve hatta evlendiklerinden sonra dahi desteğini esirgemeyen babalarının ayakları altına aynı Cennet'i seremiyorlar mı?

Analarını yar gibi görenlerden bunu beklemek saçmalık mı olur yoksa?

Kuran'a göre ana-baba sevgisi/saygısı, onlar için dua etmekle - onlara "ÖF" bile dememekle ve onların (yaşlılıkta) bakımlarını üstlenmekle gösterilmelidir.

17/23 Rabbin, yalnız kendisine kulluk etmenizi ve anaya babaya karşı iyi davranmanızı emretti. Onlardan biri veya ikisi yanında yaşlanırsa onlara "Öf" bile deme ve onları azarlama. Onlarla güzel bir biçimde konuş.

46/15 Biz insana, ana ve babasına iyilik etmesini öğütledik. Anası onu zahmetle taşır, zahmetle doğurur. Ana karnında taşınması ile sütten kesilmesi otuz ay sürer.

Nihayet olgunluk çağına erince ve kırk yaşına varınca: "Rabbim, bana, anama ve babama verdiğin nimete şükretmeğe ve razı olacağın yararlı işler yapmağa beni yönelt. Benim soyumu islah et. Ben tövbe edip, sana teslim olanlardanım," demelidir.

Bu konudaki istisnalar:

Size kızdıklarında veya (cahilce) sizi dövdüklerinde, onlara karşılık vermeniz sizin aleyhinizedir.

Zira yukarıdaki ayete göre, (onlara) "ÖF" bile demeniz tasvip edilmezken, sizin fiili bir karşılık vermeniz neye yol açar orasını ben bilemem!

Bilhassa sizin inancınız zayıf iken onlar mümin iseler ve sizi Allah'ın yoluna çağırıyorlar da siz "ÖF size!" diyorsanız, bu diğerinden daha bir kötü sayılmaktadır!

46/17-18 Öte yanda bir başkası var ki anne babasına, "Öf size, benden önce nice kuşaklar geçmiş olmasına rağmen benim diriltileceğimi mi iddia ediyorsunuz?" O ikisi ise ALLAH'a sığınarak: "Yazık sana; lütfen inan.

ALLAH'ın sözü gerçektir." Bunun üzerine o, "Bu, eskilerin masallarından başka bir şey değil," der. Bu gibiler, gelip geçmiş cin ve insan toplumları arasında azap sözünü haketmiş kimselerdir. Onlar kaybedenlerdir.

Peki Ana-babayı dinlemememiz gereken (istisnai) durumlar nelerdir? Örneğin siz inanan bir mümin iseniz ve ana-babanız inkarcı biri iseler, onları dost edinmez/dinlemezsiniz.

9/23 Ey inananlar, inkarı imana tercih ettikleri taktirde ana babalarınızı ve kardeşlerinizi dost edinmeyin. Kim onları dost edinirse onlar zalimlerdir.

Lakin Hz.Îbrahim'in babası bir putperest idi. Bu sapkın/cahil inancı terkedip mümin olmayı kabul etmedi.

Bundan dolayı Hz.Îbrahim de babasıyla güzellikle arasını ayırdı ve Rabbine (babasını) bağışlaması için dua etmekle yetindi (19/41-48, 14/41-42).

Bir üstteki ayette "eğer inkarı/küfrü imana tercih ediyorlarsa onlardan ayrılın" denmektedir. Yani onlar, sizin inancınıza karışıyor, sizi Allah yolundan alıkoymak istiyor yahut da sizi inanç konusunda baskı altında tutuyorlarsa, onlardan ayrılmanız gerekmektedir.

Tabi iş buralara gelmeden önce siz onları gerçeklerle uyarırsınız! Uyarılarınızı dinlemez ve baskılarını artırırlarsa, onlardan son çare olarak ayrılmayı denersiniz.

Siz onlara çok isteseniz de hidayet veremezsiniz. Hidayeti Allah, dilediğine verir.

Kürtaj

6/151 De ki: "Gelin, Rabbinizin size neleri haram ettiğini söyleyeyim: O'na hiçbir şeyi ortak koşmayın. Ana babaya iyi davranın. Yoksulluk korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin; sizi de onları da biz besliyoruz.

Büyük günahların açığına da gizlisine de yaklaşmayın ve ALLAH'ın kutsal saydığı cana haksız yere kıymayın. Bunlar, düşünesiniz diye O'nun size verdiği öğütlerdir.

17/31 Fakirlik korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin. Sizi de onları da biz rızıklandırıyoruz. Onları öldürmek, büyük bir suçtur.

Aslında bu ayette geçen ifade, konu hakkında yeterli bilgiyi veriyor zaten! Vaktiyle böyle, yoksulluk endişesi ve ileride fuhşa karışmasınlar düşüncesiyle çocuklarını öldüren, hatta diri diri toprağa gömen ebeveynler bulunuyordu.

Allah böylelerine, şu ayetle bunun hesabının sorulacağını belirtmektedir.

81/8-9 Canlı canlı gömülen kız çocuğu sorulduğu zaman: Hangi suçtan ötürü öldürüldü diye.

Yukarıdaki ayetin kürtajdan bir farkı yoktur. Ana karnında canlılık bulmuş bir cenini aldırtmak, onu diri diri toprağa gömmekten farklı bir durum değildir.

Şu halde yoksul aileler, geçimini sağlayabilecekleri kadar çocuk edinmelidirler. Peki gebeliği önleyici faktörler aynı hükme girmez mi? Gebeliği önleyici araçlar bulunmadan önce azl etme ve/veya bitkisel tedavili önlemler uygulanıyordu.

Eğer biz spermlerin kendi başlarına canlı birer varlık olduklarını düşünürsek, gebeliği önleyici faktörleri kullanmamalısınız diyebiliriz! Ama eğer, daha sonra geçimlerini sağlayamam diye çocuklarınızı öldürme durumunda kalırsanız iş daha bir kötüye gidecektir.

Şu halde (eğer son çare ise) gebeliği önleyici araçları kullanırsınız! Bunun, daha sonraları bir cana kıymanız kadar büyük bir günah arzedeceğini sanmıyorum! (en doğrusunu Allah bilir)

Nefsinin arzularına yenik düşen gençler, koruyucu yöntemlerle zinayı meşrulaştırmaya çalışmaktadırlar.

Oysa yukarıdaki 6/151 ayetinde Allah, böylelerinin büyük bir günaha bulaşmış sayılacaklarını haber vermektedir. Zina eden (evli olmayan) gençler çocuklarını ya aldırırlar (öldürürler) yada gömerler (gizlerler). Yakın zamanda işittiğim bir haber beni şoke etmişti.

Bulunduğum şehirdeki Muğla Üniversitesi'nin bahçesinde gömülen bebek cesetleri bulmuşlar, eğer bu haber doğru ise 81/8-9'un canlı tanıkları olmuşuz da haberimiz yok! (özel hastanelerde "neredeyse her gün" kürtaj ile aldırıldığı söylenen bebekler de cabası).

Kürtaj'ın Hükmü


Share on Facebook! Share on Twitter! StumbleUpon

Makaleler « Manşet »

» Salavat-ı Şerife » Kutlu Zaman Dilimi Üç Aylar » Mürşidin gerekliliği - Kalp Alemi
» Îslâmî bilginin kalbi: Îlmihal » Kutlu Aynadan Kendimize Bakarken » Her Durumda Ölümü Anmanın Fazileti
» Başörtüsü, Dinin Açık Emridir » Dindarlık ve Dinî Hassasiyet » Evlilik ve Aile Hayatı
» Înayet Çağrısı » Îslam'da Evlilik Nasıl Gerçekleşir? » BÎr Müslüman Nasıl Olmalı?
» Kardeşlik Sadâkat ve Nasihat » Anne Babanın Görevleri » Günahlar ve Sevaplar
» Îsraf Ve Dini Sorumluluklarımız » Namaz Kılmayanın Hali..! » Hayatın Gayesi
» Tatil Ve Lüks Hayat » Kamil Niyetin Özellikleri » Hakiki Deryalar Damlalardan Oluşur..!
» Berat Kandili'ne Doğru » Günahlarımıza Veda Mübarek Berat Kandil'i » Îslam'da Meclis'de Konuşma,Sohbet Adabı
» Kırık Dilekçem ve Kuran-ı Kerim Hüznü » Çocuk Sevgisi Aşırı Olunca Şirk Şüphesi » Örnek Însan: Mevlana Celaleddin Rumi
» Dergah'Larda Yapılan Îslami Sohbet'in Faydaları » Ramazan-ı Şerif'in Mükemmel Müslüman 'a BereketLeri » Namaz'ın Önemi Aman Namaza Dikkat
» Kalbimizdeki Sevgi'yi Nasıl Îfade Edebiliriz..? » Hatalarımızı Ve Kusurlarımızı Araştırmanın Yolları » Aile Hayat-ı Ve Aile Sevinci
» Dini Hayatımız Ve Hassasiyet-imiz » Asker-Lik Yapmanın Önemi » Fani Dünya-da Hayret Ettiklerimiz
» Îlk Müslümanlar Akla Ahenk Veren Azim-Leri » En Mübarek Nesil..? » Mübarek Üç Aylarda Bize Düşen Görevlerimiz
» Müslüman-ı Müslüman-a Kırdıran Fitne-Lik » Mübarek Ramazan-da Îhtiyac Sahiplerine El Uzatma » Şaytan-ın Yardımıyla Çekememezlik
» Îslamiyetde Boşanmak » Dinimize Göre Evlilik Bilgileri » Ramazan-ı Şerif de Yapmamız Gerekenler
» Müjedeler Olsun Ramazan-ı Şerif Geldi » Oruçlu Îken Dikkat Etmemiz Gerekenler » Kuran-ı Kerim'in Ramazan Ayinda Înmesi
» Vesveseden,Îçimizdeki Kötü Düşüncelerden Kurtulmanın Yolları » Kerbela Yangını Hiç Sönmediki » Mübarek Rahmet Ayı ve Bizim Yaşantımız
» Bir Mükemmel Vasıf Yaşantısı » Kuran-ı Kerim'in Îndiği o Mübarek Gece » Burak'larda Bitmez Mehmet'lerde
» Cihan Üstümüze Gelse Müslüman Türk Oğlu Türk'üz Ulan » Türkün Dağı Türkmen Dağından Kara Haber Geldi » Herkez Kör Sağır Taklidi Yapıyor
» Yarın Cuma Bilmem Anlatabildimmi » Rizeli Fatihimiz Şehit Düşdü » Fatmana Argun ( yalandunya) Ablamız Vefat Vetti
» Çanakkaleyi Bilmeyen Neslimiz Olmasın » İslami Siteleri Karalamaya Hakkınız Yok » Unutmayız Unutamayızki Aziz Şehitlerimizi
» Regaip Kandilimiz Mübarek Olsun » Tek Kaygımız Var Oda Cennet Vatan » Mücadelemizden Eminmiyiz
» Nice Kandillere Kavuşmak Dileğiyle » Şükürsüz Gereksiz İşler » Ne Kadar Şer Plan Yapsanız Boş
» Edepsizler Bizden Uzak Dursun » Ben Değil Biz Olalım » Uzun Uzun Düşünme Zamanı
» Duracak Beklicek Zaman Değil » Fitne Fesat Odakları Yine Meydanda » Zamanını Bekliyoruz
» Şeytan Aramızda » ReiS Bitti Demeden Bitmez » Müslüman Kardeşim Yanlız Değilsin
» Pkk Denen Köpek Sürüsü Seninde Kökünü Kazıyacağız » Ya Biz Biz Değiliz Ya Siz Çok Değiştiniz » Sıfırlanmak Gerekiyorsa Sıfırlarız
» Devre Göre Değil Her Devirde Ok Gibiyiz » Tamamen Olamayız Belki Ama Biraz Olalım » Nasıl Zoruma Gitmesin Gardaş
» Polisimin Askerimin Yanında Devletimin Emrindeyim » Kıbrısıma Göz Diken Soysuz Köpek » Özümüze Dönüşümüzün Temeli İçin EVET
» Kudurun Sonunuz Gelecek İnşaAllah » ReiS Bu Hiç Olmadı » Şehitlerimiz Var Yeminimiz Var Başaracağız
» Kalemin Mürekkebi Moral » Müslümanlar Elbet Birlik Olacak Elbet » Müslüman İçin Aile İçi Saygı Eşlerin Hakları
» Huzur İçin Önce Kendimize Huzur Verelim » İİT Malesef Eksik Karar Aldı » Rabbimizin Rahmetinden Umut Kesmeyelim
» İllede Rabbim İçin Cihad Etmek İsterim » Birlik Olalım Demesi Çok Kolay » Bırakın Korkularınızı Ölüm Hak
» Vur Allah Aşkına Ey Mübarek Ordu » Müslüman Olarak Niye Susuyoruz » Doğu Türkistan Neresi Bilirmisiniz
» Doğu Türkistanı Yanlız Bırakamayız » Son Neferimize Kadar Türkistan » Küffar Birlik Müslümanlar Dağınık
» Rabbim Vaadinden Dönmez » Doğu Türkistan Vicdan Konvoyunu Destekliyor » Birlik Vaktidir Uyanık Olalım
» Menzil Belli Hedef Belli » Doğu Türkistan İslam Devleti » Doğu Türkistan Sevdamız
» Biz Doğu Türkistanın Evlatlarıyız » Samimi Olup Güven Verin » Adamsın AlpAslan ÖZTÜRK
» Fazla Değil Az Biraz Müslüman Olun
*

Yorumlar

Yorum seçenekleri bu makale için kapatıldı.

Sesli Düşününce

Efendimiz (S.A.V) Ey Allahım, Seni Haccedeni Ve Haccedenin Kendisi İçin İstiğfar Ettiği Kimseyi Mağfiret Eyle.

Peygamber Efendimiz Hz.Muhammed (S.A.V)

Cevşenül Kebir Dua

Kuranı Kerim Meali

YAZILI MEAL

Türkçe Kuranı Kerim Meali Almanca Kuranı Kerim Meali

ıngilizce Kuranı Kerim Meali

SESLı MEAL

Türkçe Kuranı Kerim Meali Almanca Kuranı Kerim Meali

ıngilizce Kuranı Kerim Meali Arapça Kuranı Kerim Meali

Rusça Kuranı Kerim Meali Fransızca Kuranı Kerim Meali

Namaz Vakitleri

ımsak
3:30
Güneş
5:31
Öğle
13:16
ıkindi
17:13
Akşam
20:49
Yatsı
22:38